لطفا نظر یادتون نره!!!!!!!!

در زمان خلافت عمر دو زن بر سر کودکی نزاع میکردند و هرکدام او را فرزند خود می دانست . نزاع را به نزد عمر بردند ، عمر نتوانست این مشکل را حل کند از این رو دست به دامن حضرت علی (ع) گردید.

علی(ع) چون این بدید دستور داد ارهّ ای بیاورند . در این وقت آن دو زن گفتند یا امیر المومنین می خواهی با این ارهّ چکار کنی ؟

ایشان فرمودند : می خواهم فرزند را دونصف کنم برای هرکدامتان یک نصف !

از شنیدن این حرف یکی از آن دو ساکت ماند ودیگری فریاد برآورد: ((خدارا،خدارا)) یا ابا الحسن اگر حکم این کودک این است که حتماًباید دونیم شود من از حق خودم صرف نظر کردم و راضی نیستم که عزیزم کشته شود.

آن گاه حضرت علی فرمود: (( الله اکبر)) این کودک پسر توست و اگر پسر دیگری بود او نیز به حالش رحم میکرد و بدین عمل راضی نمی شد، در این موقع آن زن هم اقرار به حق نمود و به کذب خود اعتراف کرد، و به واسطه ی قضاوت علی حزن و اندوه از عمر بر طرف گردید و برای آن حضرت دعای خیر نمود

روزی بود،روزگاری بود. شهری بود بنام مدینه ومردی به نام علی بن موسی مردم او را رضا صدا می کردند. رضا از نوادگان حسین پسر علی بود . رضا از فرزندان پیامبر بود آن روزها در مدینه هرکس می خواست  چهره ی پیامبر را ببیند ،به خانه ی رضا می رفت و چهره ی آن را نگاه می کرد ! هرکس می خواست چهره ی حسن و حسین پسران فاطمه را ببیند در کوچه می ایستاد تا رضا از خانه بیرون بیاید ! هرکس می خواست نماز خواندن پیامبر را ببیند ، نماز خواندن رضا را نگاه می کرد ،هر کس میخواست پیامبر را ببیند به رفتار و کردار رضا توجه می کرد. اما مردم مدینه کم کم نگران شدند. روزی به امام خبر رسید که مسلمانان غصه دار شدند ، چرا که امام و رهبر آن ها ،یعنی امام رضا فر زندی نداشت.بیشتر از چهل سال از عمر آن حضرت گزشته ولی هنوز فرزندی نداشت . مردم دوست داشتند که امام رضا ،فرزندی داشته باشد ، دلشان میخواست که امام یادگاری داشته باشد و آنها بعد از او کسی را داشته باشند که وقتی دلشان برای دیدن پیامبر تنگ شد به او نگاه کنند. می تر سیدند از فرزندان پیامبر کسی نباشد که مشکلات آن ها را حل بکند و به سوالات آن ها جواب درست بدهد .

این بود که روزی از روزها مردم مدینه جمع شدندو به در خانه ی رضا رفتند و گفتند ((ای پسر پیامبر دعا کنید و ارز خدا بخواهید که به شما پسری عطا کند)).

امام رضا به مردم لبخندی زد وبا آن ها صحبت کرد و در پایان حرف هایش گفت(( مطمئن باشید که خداون به من پسری خواهد داد که وارث من وامام بعد از من خواهد بود)).

1- کتاب قصه های شب(انتشارات کتاب بنفشه)

2- کتاب 365قصه برای بچه های خوب(انتشارات دادجو)

3-افسانه های ملل(موسسه ی فرهنگی وآثار ادبی قلم)

4-اسفندیارومرگ رستم(انتشارات ندای شریف)

5- کتاب مثنوی مولوی(انتشارات پیدایش)

 تعدادی از سیارات، کوچک وسنگی و تعدادی بسیار بزرگ هستند . سیارات بزرگ به نام ((غول های گازی)) معروفند.

 چهار سیاره ی نزدیک به خورشید گروه((سیارات کوچک سنگی)) را تشکیل  می دهند .

 فاصله ی سیارات از خورشیدعبارت است از:

1-تیر(عطارد)با 57،910،000کیلو مترفاصله تا خورشید

2-ناهید(زهره)با108،200،000کیلومتر فاصله تا خورشید

3-زمین با 149،500،00کیلومتر فاصله تا خورشید

4-بهرام(مریخ)با 277،940،000کیلومتر فاصله تا خورشید

5-برجیس(مشتری)با778،330،000کیلومتر فاصله تا خورشید

6-کیوان(زحل)با1،426،980،000کیلومتر فاصله تا خورشید

7- اورانوس با 2،870،990،000کیلومتر فاصله تا خورشید

8-نپتون با 4،497،070،000کیلومتر فاصله تا خورشید

9-پلوتون با 5،913،540،000کیلومتر فاصله تا خورشید

این چهار سیاره به نام سیارات نزدیک وپنج سیاره ی دیگر به نام سیارات دور هم معروفند.

هم زمان باتشکیل خورشید به وجود آمده است.بعضی ها هم

می گویند که سیارات نزدیک یک گلوله ی آتشین از خورشید بودند.

پیرا مون اکثرسیارات را مخلوطی از گازهای مختلف که در اصطلاح ((جو))نامیده میشود گرفته است .

نیروی گرانش یک سیاره جو پیرامون آن را در محل خود نگه

میدارد.هرچه سیاره بزرگ تر باشد نیروی گرانش آن به همان نسبت قوی می باشد.

نکته:هشت سیاره ی منضومه ی شمسی بیش از صدو پنجاه قمر دارند اما از این تعداد فقط سه قمر گرد چهار سیاره ی نزدیک گردش میکنند عطارد و زهره قمر ندارند ولی مریخ دو قمر بسیار کوچک وزمین یک قمر دارد .

عطارد

 عطارد کوچک ترین سیاره در منظومه ی شمسی و نزدیک ترین سیاره به خورشید است.

عطارد چندان بزرگتر از ماه نیست و اگر آن را از نمای نزدیک ببینید خیلی شبیه به کره ی ماه است.

عطارد چنان نزدیک به خورشید است که دمای سطح روبه خورشید آن به چهارصد درجه ی سانتی گراد می رسد یعنی معادل چهار برابر دمای آب جوش .

دمای سطح دور از خورشید این سیاره به منهای دویست درجه ی سانتی گراد می رسد که به مراتب پایین تر از دمای انجماد آب است .

با ارزش ترین ویژگی سیاره ی عطارد وجود یک دهانه ی آتشفشانی عظیم در سطح آن  به نام ((کالوریس بسین)) است . این دهانه ی آتشفشانی  را یک سنگ آسمانی عظیم الجثه پدید آورده است.

این دهانه ی آتشفشانی قطری معادل1350کیلومتر دارد.وبزرگترین دهانه ی آتشفشانی در منظومه ی شمسی است.

زمانی که این سنگ آسمانی با سطح عطارد برخورد کرد،سطح دیگر این سیاره شکاف برداشت.

دانشمندان اسم این شکاف را(( منطقه ی ترسناک)) گذاشته اند.

هرچند عطارد با سرعت زیادی به دور خورشید می گردد ،اما حرکت وضعی آن بسیار کند است .این به آن معناست که در عطاردطول روز   تقریبا معادل طول سال است.

من در كنار دوستانم در كانون شماره يك دزفول